Oer de grins
As de dagen koarter wurde,
dream ik fan de wyn,
hy krûpt lans myn hûd,
en lûkt oan my.
Wyn,
nim my mei
nim my mei
oer de grins.
Hy kidelt myn fuotten,
tilt my op, skuort my troch inoar
Ik sweef,
ik sweef!
It grize van it noarden lûkt oan my foarby,
ik bedarje yn'e kleuren van it suden
dêr sjoch ik opnij wa't ik bin.
Wyn,
nim my mei
nim my mei
oer de grins
Wyn,
nim my mei
nim my mei
oer de grins
Wyn,
nim my mei
nim my mei
oer de grins
Wyn,
nim my mei
nim ús mei
oer de grins
Versie 2 Janna Koussios
Den Haag, maart 2010 |
|
|
|
Tweet
